Ustawa (w przeciwieństwie do Jednolitej konwencji o środkach odurzających) nie wymienia explicite dekstrometorfanu i dekstrorfanu jako wyłączonych izomerów, jednak w praktyce nie są one objęte kontrolą.
Grupa II-N Środki odurzające grupy II-N to substancje o średnim potencjale uzależniającym, które mogą być stosowane w celach medycznych, naukowych i przemysłowych.
Grupa zawiera wyłącznie opioidy.
acetylodihydrokodeina kodeina dekstropropoksyfen dihydrokodeina etylomorfina folkodyna nikodykodyna nikokodyna norkodeina propiram
oraz: izomery środków odurzających wymienionych w niniejszej grupie, jeżeli istnienie takich izomerów jest możliwe w ramach użytego oznaczenia chemicznego, chyba że istnienie takich izomerów jest wyraźnie wyłączone, sole środków odurzających wymienionych w niniejszej grupie, włączając w to sole estrów, eterów i izomerów, o których mowa wyżej, jeżeli istnienie takich soli jest możliwe.
Grupa III-N (preparaty środków grup I-N i II-N objęte kontrolą złagodzoną) Środki odurzające grupy III-N to substancje o nieznacznym potencjale uzależniającym podlegające kontroli złagodzonej.