liczył 646 żołnierzy. Jego sprzęt bojowy składał się z 30 czołgów T-34/85 i 1 transportera BTR-152. Trzeci typ pułku zmechanizowanego posiadał: dwa bataliony szkolne (piechoty zmotoryzowanej i czołgów) oraz dwa bataliony piechoty zmotoryzowanej, w tym jeden całkowicie skadrowany. Etatowo w pułku było 1097 żołnierzy. Uzbrojenie obejmowało: 30 czołgów T-34/85, 1 transporter opancerzony BTR-152, 6 armat przeciwpancernych 85 mm, 4 działa bezodrzutowe 82 mm, 4 armaty przeciwpancerne 57 mm, 6 moździerzy 120 mm, 6 moździerzy 82 mm, 7 karabinów przeciwlotniczych PKM-2 i 46 granatników RPG-2. W pułku czołgów średnich typowe kompanie czołgów zastąpiły pododdziały szkolne. Oprócz tego była tam kompania obsługi. Szkolny charakter pułku powodował, że jego stan osobowy wynosił 1159 żołnierzy. Sprzęt bojowy stanowiło 40 czołgów T-54A.
Pod koniec lat 60. dywizja została włączona do planów polskiego desantu na duńską Zelandię jako drugi rzut desantu morskiego (pierwszym była 7 Łużycka Dywizja Desantowa). Związane z tym było jej późniejsze przeniesienie w lipcu 1975 roku do Pomorskiego Okręgu Wojskowego.