O teksty te ubiegali się królowie, władcy, biskupi, uniwersytety, klasztory, biblioteki.
Modlitwy Tajemnic Szczęścia i towarzyszące im obietnice jakie otrzymała Brygida zostały przepisane z książeczki i wydane w Tuluzie w 1740 przez jezuitę ojca Adriana Parvilliersa, misjonarza apostolskiego Ziemi Świętej z pozwoleniem, aprobatą i poleceniem ich rozpowszechniania. Przetłumaczono je na wiele języków, w tym także na język polski.
Publikacja ta uzyskała potwierdzenie wielu dostojników kościelnych, jak np. kardynała Pierre'a Girauda arcybiskupa Cambrai w 1845 roku, arcybiskupa Tuluzy Floriana-Jules'a-Félixa Despreza w 1863 roku. 31 maja 1862 książeczka otrzymała błogosławieństwo papieża Piusa IX. Podstawowy tekst tej religijnej broszurki w tłumaczeniu na pięć języków został przedłożony Świętej Kongregacji ds. Obrzędów dnia 20 kwietnia 1950. Wydawcą jest Casa di Padre Pio Case postale 231, Saint-Remi, Quebec, Kanada.
Piętnaście modlitw św. Brygidy zwanych popularnie Tajemnicą Szczęścia, cieszy się od wielu lat zainteresowaniem poszczególnych osób i różnych środowisk kościelnych. Hierarchowie katoliccy udzielali im kilkakrotnie swojej aprobaty, jak to wynika z powyższego opisu.