W 1991 decyzją wiceministra finansów Wojciecha Misiąga bank został wyznaczony do dochodzenia wierzytelności Centralnego Funduszu Turystyki i Wypoczynku. Środki z likwidowanego funduszu posłużyły Skarbowi Państwa do objęcia nowo wyemitowanych akcji banku, co zwiększyło jego udział w akcjonariacie. W tym samym roku przewodniczącym rady nadzorczej banku z ramienia Skarbu Państwa został Andrzej Olechowski, który był jednym z inicjatorów procesu prywatyzacji banku z uwagi na jego złą sytuację finansową. Funkcję pełnił do końca 1993.
W 1993 rozpoczął się proces prywatyzacji przynoszącego straty banku. Nabywcą został holding Bartimpex, należący wówczas do Aleksandra Gudzowatego, którego oferta została oceniona wyżej niż konkurencyjna oferta Europejskiego Funduszu Leasingowego.
Bank Wschodnio-Europejski i Bank Współpracy Europejskiej W 1994 Bartimpex podpisał porozumienie ze Skarbem Państwa (reprezentowanym m.in. przez Wojciecha Misiąga) odnośnie pokrycia przez ten drugi nieujawnionych strat banku, których firma audytorska Arthur Andersen nie umieściła w sprawozdaniach finansowych za 1992 i 1993 roku. Straty pokryto poprzez emisję nowych akcji oraz przekazanie bankowi przez Skarb Państwa wierzytelności Orbisu i Gromady wobec dawnego Centralnego Funduszu Turystyki i Wypoczynku.