Środkowe okno na piętrze elewacji środkowej oraz w ryzalicie elewacji bocznej zachodniej było kwadratowe i znacznie większe od pozostałych.
Po śmierci Józefa Wyszomirskiego majątek został zlicytowany, do czego doprowadziły długi, lecz przede wszystkim niezgoda wśród spadkobierców. Założenie parkowo-pałacowe, zmieniając właścicieli, ulegało postępującej dewastacji i rujnacji, na skutek której zostało w końcu przejęte przez siedlecki magistrat. Odtąd budynek pałacu służył celom publicznym. Mieścił się tu m.in. Szpital Zakaźny (1919–1920) i Dom Starców (1927–1928). Po wojnie mieściła się tu Szkoła Podstawowa (1945–1950), a następnie Państwowy Dom Dziecka im. Janusza Korczaka (1950–1983), zaś teraz Specjalny Ośrodek Społeczno-Wychowawczy w Stoku Lackim. Pałac zachował się w nienaruszonym stanie, natomiast park poważnie ucierpiał, szczególnie w czasie II wojny światowej – obecnie z 4 hektarów pozostało zaledwie 1,5 hektara. Jeszcze w latach osiemdziesiątych, zachowany był układ alej parkowych, i wiele wspaniałych jesionów, topoli, akacji, oraz modrzewi. Obecnie trwają prace, odtwarzające park.
Przypisy
Bibliografia Roman Postka, „Zabytki Węgrowa i okolic. Pałace i dwory”.
Kategoria:Pałace w województwie mazowieckim Kategoria:Zabytki w powiecie siedleckim Kategoria:Siedlce (gmina wiejska)