MAK i stały współredaktor raportów narodowych przygotowywanych dla Asocjacji.

W 1984–1987 redaktor naczelny w Państwowym Przedsiębiorstwie Wydawnictw Kartograficznych w Warszawie.

Brał udział w opracowaniu i redagowaniu obu atlasów narodowych Polski (Narodowego Atlasu Polski, 1973–1978 i Atlasu Rzeczypospolitej Polskiej, 1993–1997). Autor lub współautor prawie 1000 planów miast w atlasach, czasopismach (przede wszystkim „Poznaj Świat”) i encyklopediach, w tym w 31-tomowej „Wielkiej Encyklopedii PWN” z lat 2001–2005, w której był również autorem wszystkich haseł kartograficznych. Opracował serię 5 ściennych map regionów Polski w skali 1:250 000 oraz (wspólnie z bratem Wiesławem) mapy wszystkich głównych miast polskich do Atlasu Rzeczypospolitej Polskiej.

Zajmuje się teoretycznymi podstawami kartografii, kompleksowymi atlasami tematycznymi, historią kartografii polskiej i światowej XIX i XX wieku, w tym tzw. szkoły romerowskiej oraz kartografii okresu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, a także metodami przedstawiania rzeźby na mapach (w tym różnymi jej ujęciami na mapach hipsometrycznych Polski). Dla map Polski zaproponował nowe cięcie hipsometryczne.