Jerzy Räuber (ur. ok. 1410, zm. ok. 1458), rajca elbląski, działacz Związku Pruskiego.

Pochodził z rodziny kupców, pełniących funkcje rajców i burmistrzów w Elblągu od początku XIV wieku; prawdopodobnie jego ojcem był Werner Räuber, od 1411 rajca, a w latach 1426-1439 burmistrz Starego Miasta Elbląga. Jerzy Räuber został rajcą ok. 1445, by w 1448 mocniej zaangażować się w działalność Związku Pruskiego, walczącego o uzyskanie wpływów politycznych i gospodarczych w państwie krzyżackim. Uczestniczył w zjazdach stanów Prus Królewskich i zjazdach miast pruskich. Niezależnie w 1449 był członkiem poselstwa wielkiego mistrza krzyżackiego Konrada von Erlichshausena, wysłanego do Lubeki i Brugii na negocjacje porozumiewawcze kupców hanzeatyckich i angielskich. Uczestniczył też w podobnych misjach w kolejnych latach.

W 1450 nowy wielki mistrz krzyżacki Ludwik von Erlichshausen podjął działania na rzecz rozbicia Związku Pruskiego, znajdując sojusznika w osobie cesarza Fryderyka III. Räuber uczestniczył w licznych negocjacjach z wielkim mistrzem oraz kolejnych zjazdach Związku, na których naradzano się nad dalszym postępowaniem.