Maria Magdalena – rzeźba, znana również pod nazwą La Belle Allemande – dzieło Gregora Erharta, przykład późnogotyckiej rzeźby drewnianej. Datowana jest na ok. 1510 rok.

Najstarsze dzieje tej figury nie są znane. Prawdopodobnie zdobiła wnętrze kościoła dominikanów w Augsburgu. W XIX w. należała do monachijskiej kolekcji Siegfrieda Lämmle. Została zakupiona w 1902 do paryskiego Luwru, gdzie znajduje się do dziś.

Jest to naturalnej wielkości pełnoplastyczna rzeźba wykonana z drewna lipowego, częściowo pokryta polichromią. Przedstawia Marię Magdalenę jako młodą kobietę o drobnych oczach i ustach, delikatnych rysach twarzy. Jej obnażone, pełne kobiecego wdzięku ciało jest dynamicznie poruszone, przykrywają go kosmyki długich, falujących włosów o rudym odcieniu. Niewiasta ukazana jest w silnym kontrapoście, głowa jest lekko pochylona i zwrócona w lewo. Złożone ręce sugerują ukazanie jej w trakcie modlitwy.