Politycy CKN uważali że proces odzyskania niepodległości będzie podzielony na etapy. W pierwszym z nich dokona się odbudowa pań­stwowości polskiej, ograniczonej do ziem Królestwa Polskiego i sfederowanego z Litwą. Pertraktacje z państwami centralnymi  winna prowadzić przyszła reprezentacja polityczna Królestwa Polskie­go o której powstanie stale zabiegał CKN. Płaszczyzną porozumienia między stronnic­twami, zdaniem CKN, było uznanie priorytetu odbudowy państwa we dzia­łaniach politycznych i społecznych. W praktyce warszawski komitet odrzucał rozwią­zanie austro-polskiego sprawy polskiej co wyrażało się w traktowaniu NKN jako reprezentacji zaboru austriackiego i w zwalczaniu działalności jego Departamentu Wojskowego w KongresówceTamże, s. 103-107. Warszawski komitet dążył do budowy państwa polskiego w oparciu o Akt 5 listopada, był głównym inicjatorem utworzenia Rady Narodowej (1916) i miał swoich przedstawicieli w Tymczasowej Radzie StanuTamże, s. 127-184. Po ustąpieniu z jego składu NZR i PPS w lutym 1917 CKN stopniowo utracił swoje znaczenie. Kryzys przysięgowy oraz brak możliwości re­alizacji programu CKN spowodował jego rozwiązanie w czerwcu 1917 i powstanie Komisji Porozumiewawczej Stronnictw Demokratycznych (KPSD)Tamże, s.