Po zakończeniu wojny, Baťa dynamicznie rozwijał swoje przedsiębiorstwa. W 1925 r. zatrudniał już 5200 pracowników przy produkcji znacznie przekraczającej 100 tys. par obuwia dziennie. Tomáš wszedł ze swoim obuwiem na rynki międzynarodowe. W 1928 r. kompleks fabryczny miał 30 obiektów. W Zlinie powstały szkoły przygotowujące pracowników na różnych poziomach oraz filmowe studio (późniejsze studio filmowe Kudlov), w którym były produkowane reklamy butów Baťy. W tym czasie rozpoczęła się współpraca Tomáša z jego przyrodnim bratem Janem Antonínem. W 1931 r. przedsiębiorstwo stało się spółką akcyjną. Baťa rozpoczął dywersyfikację majątku przedsiębiorstwa poprzez dywersyfikację produkcji, zainwestował m.in. w przemysł budowlany, tekstylny, maszynowy, taboru kolejowego, lotniczy, papierniczy, chemiczny, bawełniany, rolnictwo, leśnictwo czy plantacje kauczuku.
Zginął 12 lipca 1932, gdy jego prywatny samolot Junkers F 13 wystartował z firmowego lotniska w Otrokovicach i po kilku minutach lotu do Zurychu w gęstej mgle uległ wypadkowi. Zarząd nad przedsiębiorstwem przejął Jan Antonín Baťa.