Robert Edward Henry Somerset (ur. 19 grudnia 1776, zm. 1 września 1842) – brytyjski arystokrata i wojskowy, młodszy syn Henry’ego Somerseta, 5. księcia Beaufort, i Elizabeth Boscawen, córki admirała Edwarda Boscawena.
W 1793 wstąpił do 15 Pułku Lekkich Dragonów (15th Light Dragoons). Rok później otrzymał stopień kapitana. W 1799 był adiutantem Fryderyka Augusta Hanowerskiego podczas wyprawy do Holandii. Został wówczas awansowany do stopnia majora. W 1800 został podpułkownikiem, a w 1801 dowódcą 4 Pułku Dragonów Królowej.
Na czele swojego pułku walczył podczas wojen w Hiszpanii i Portugalii, między innymi w bitwach pod Talaverą i Buçaco. W 1810 został awansowany do stopnia pułkownika i otrzymał tytuł adiutanta króla Jerzego III. W 1811 brał udział w szarży kawalerii pod Usagre. W 1812 walczył w bitwie pod Salamanką. Za postawę w tej ostatniej bitwie został awansowany do stopnia generała majora i otrzymał dowództwo nad brygadą huzarów (pułki 7, 10 i 15).
Za postawę w bitwie pod Orthez (w 1814) Somerset otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Łaźni i specjalne podziękowania od parlamentu. Pod Waterloo dowodził Brygadą Nadwornej Kawalerii. Za postawę w bitwie został wymieniony w rozkazie Wellingtona.