Strój Prawo kanoniczne od 1972 roku odebrało kanonikom następujące przywileje dotyczące stroju chórowego, dotychczas niekiedy stosowane: mantolet, pas z frędzlami, czerwone skarpety, buty z klamrami, fioletowe ferraiolone, rokieta, mitra, pastorał, pierścień i pektorał. Ponadto zabroniony jest fioletowy mucet, chyba że kanonik jest biskupem – niebędący nimi kanonicy mają nosić mucety czarne lub szare z fioletowymi obszyciami. Strój chórowy kanonika według prawa kanonicznego określony jest tylko jako komża nałożona na sutannę właściwą jego randze (zupełnie czarna dla prezbitera bez dodatkowych godności, czarna z fioletowymi obszyciami i guzikami dla Kapelana Jego Świątobliwości itd.) oraz czarny lub popielaty mucet z fioletowymi obszyciami. Prawo kanoniczne nie wspomina o kolorze pomponu przy birecie, a z CLPB można wnioskować, że jest on koloru przysługującego randze kapłana (fioletowy dla Kapelanów Jego Świątobliwości itd.). W praktyce wiele kapituł kanonickich utrzymało jednak własne zasady co do stroju chórowego kanoników stanowiące nadużycia i niekiedy stojące w sprzeczności z ceremoniałem (powszechnie stosowane są na przykład wyraźnie zabronione fioletowy mucet i rokieta). Wiele kapituł kanonickich kontynuuje tradycję własnego ustalania strojów chórowych kanoników, co prowadzi niekiedy do wyraźnych między nimi różnic.