Oznaczenie wewnętrzne typoszeregu W901 oznacza wersję o dopuszczalnej masie całkowitej 2,59 t, W902 — 2,8 t, W903 — 3,5 t, zaś W904 — 4,6 t z bliźniaczym ogumieniem tylnej osi, dostępną tylko dla dwóch większych rozstawów osi. Z kolei najdłuższe samochody nie mogły mieć dopuszczalną masę całkowitą 2,59 lub 2,8 t. 3,5-tonowego Sprintera można było zamówić w wersji o dopuszczalnej masie całkowitej obniżonej do 3,2 t. (także z najdłuższym rozstawem osi) oraz podwyższonej do 3880 kg. Tę ostatnią często wykorzystywały firmy, zabudowujące autobusy powyżej 16 miejsc siedzących.
Mercedes-Benz Sprinter zdobył nagrodę Samochodu Dostawczego Roku 1995.
Lifting Wprowadzone na początku 2000 r. zmiany w wyglądzie zewnętrznym dotyczyły przede wszystkim przedniej części: znak gwiazdy „wcinający się” w maskę, nowe reflektory z gładkim szkłem, otwory wlotu powietrza turbosprężarki w okolicy prawego bocznego kierunkowskazu. W kabinie istotne było przeniesienie dźwigni zmiany biegów na środkową konsolę, a także przeprojektowanie deski rozdzielczej. Na liście opcji pojawiła się poduszka powietrzna dla pasażera, później także poduszki nadokienne (Windowbag), czyli kurtyny powietrzne (dostępne od marca 2001 r.). Nowa deska rozdzielcza miała już seryjny obrotomierz oraz cyfrowy zegar.