Dotychczasowe wyrzutnie torpedowe zostały zastąpione przez nowe trzyrurowe wyrzutnie lekkich torped kalibru 324 mm przeciw okrętom podwodnym.
Osiem okrętów tego typu zostało zmodernizowanych dla zwiększenia zdolności zwalczania okrętów podwodnych i wyposażonych w ośmioprowadnicową wyrzutnię rakietotorped ASROC, w miejsce działa nr 2 artylerii głównej 127 mm, oraz sonar o zmiennej głębokości zanurzenia.
Dalsze cztery okręty "John Paul Jones" (DD-932), "Parsons" (DD-949), "Decatur" (DD-936) i "Somers" (DD-947) zostały w latach 1965-67 przebudowane na niszczyciele rakietowe, określane jako typ Decatur.
Głównymi epizodami służby niszczycieli tego typu była blokada Kuby podczas kryzysu kubańskiego w 1962, a następnie udział w wojnie wietnamskiej (1964–1972), gdzie ostrzeliwały cele lądowe. Niszczyciel "Turner Joy" (DD-951) wziął udział w incydencie w Zatoce Tonkińskiej 4 sierpnia 1964 (domniemanym ataku wietnamskich kutrów).
Okręty typu Forrest Sherman wycofano z marynarki amerykańskiej (US Navy) do lat 1982-1983. Część z nich zatopiono później jako okręty-cele.