400px|Obraz ultrasonograficzny serca. LV- lewa komora, LA- lewy przedsionek, RV- prawa komora, PE- płyn pomiędzy blaszkami osierdzia.|thumb|right
Osierdzie (worek osierdziowy, worek okołosercowy) (łac. saccus pericardiacus) – podwójna błona surowicza workowatego kształtu, obejmująca w postaci dwuściennego worka serce kręgowców i zdecydowanej większości mięczaków.
Mięczaki U jednopłytkowców serce jest parzyste, w związku z czym występują dwa oddzielne worki osierdziowe. U chitonów worek osierdziowy jest obszerny. U tarczkonogów i bezpłytkowców osierdzie jest jednolite. U części ślimaków worek ten może nie występować wcale. U małży w rozwoju zarodkowym komora serca wraz z osierdziem zaginają się ku dołowi, tak że później obejmują jelito tylne. Łódkonogi i głowonogi również posiadają osierdzie.
Kręgowce
U ssaków zewnętrzna ściana osierdzia, czyli blaszka ścienna osierdzia, jest wzmocniona od zewnątrz warstwą włóknistą.
Serce jest umieszczone w worku osierdziowym, w którym w warunkach fizjologicznych jest bardzo mała ilość płynu surowiczego.
Ściana serca składa się z trzech warstw: zewnętrzna – osierdzie (ew. nasierdzie) (łac. epicardium) środkowa – śródsierdzie (łac. myocardium) wewnętrzna – wsierdzie (łac.