W roku 1991 Capra wraz z Davidem Steindtl-Rastem, mnichem benedyktyńskim uznawanym za współczesnego Thomasa Mertona, napisał książkę Belonging to the Universe. Za podstawę przyjmując książkę Thomasa Kuhna Struktura rewolucji naukowych (The Structure of Scientific Revolutions), opracowanie przedstawiało równoległość nowego myślenia opartego na paradygmatach i religii, które razem tworzą - zdaniem autorów - wzajemnie dający się pogodzić wizerunek wszechświata.
Capra wzywa społeczność Zachodu do porzucenia konwencjonalnego myślenia liniowego i kartezjańskiego pojmowania mechaniki. Krytykując redukcjonistyczne poglądy Kartezjusza, głoszące, że każde zjawisko można poznawać częściami, co pozwala na zrozumienie całości procesu, Capra pozwala czytelnikowi na spojrzenie na świat obiektywnie poprzez pryzmat teorii komplikacji.
Capra rzekomo ustala podstawy do zmiany wielu obowiązujących teorii, jedną z których jest teoria systemów żywych, teoretyczne ramy ekologii. Teoria ta pojawiła się całkowicie dopiero na początku XXI wieku, lecz ma swoje korzenie w kilku dziedzinach nauki, które w pełni rozwinęły się w pierwszej połowie XX wieku - biologii organicznej, psychologii Gestalt, ekologii, ogólnej teorii systemów i cybernetyki.