Od 1958 należał do Związku Nauczycielstwa Polskiego. Od 1971 był również członkiem Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego.

W pierwszych latach swojej pracy naukowej, zajmował się rynkiem rolnym. Kilka lat później swoje badania skierował na zagadnienia dotyczące dochodów otrzymywanych przez ludność krajów europejskich i porównawczo przez zatrudnionych w Polsce. Po 1990 zajął się problematyką rozwoju turystyki w Polsce, a w szczególności turystyki uzdrowiskowej.

Działalność polityczna Od 12 czerwca 1981 do lutego 1982 przewodniczący Państwowej Komisji Cen (jako minister-członek Rady Ministrów), następnie minister ds. cen do 12 listopada 1985. Autor nieudanych reform cenowych, które według jego słów miały zagwarantować „chrupiące bułeczki”Dział kadr, „Polityka” z 22 marca 1997, s. 92.. W latach 1986–1989 był radcą ekonomicznym – ministrem pełnomocnym Ambasady PRL w Waszyngtonie.