warunek określający ciemne prążki (minima dyfrakcyjne) przedstawia przybliżony wzór

gdzie: – rząd prążka (dla powstaje najjaśniejszy prążek centralny), – odległość między środkami szczelin, – długość fali padającego światła, thumb|200px|Drugi promień pokonuje dodatkowo drogę BC – kąt pod jakim tworzy się -te maksimum lub minimum na ekranie (tj. kąt mierzony między prostą, określającą kierunek powstania -tego prążka a kierunkiem światła padającego na przesłonę ze szczelinami - por. rysunek)

Powyższe wzory nie są słuszne, jeżeli ekran znajduje się blisko szczelin. Do opisania pola falowego na ekranie stosuje się wtedy bardziej wyrafinowaną Fresnela.

Wyprowadzenie wzoru Od punktów A i C oba promienie mają do pokonania taką samą drogę. Zatem różnica dróg dla obu promieni jest równa BC = Z prostokątnego trójkąta ABC można wyznaczyć

Wzmocnienie nastąpi, gdy będzie równa całkowitej wielokrotności długości fali

Wzór ten oznacza, że promienie biegnące pod kątem utworzą na ekranie jasny prążek. Liczba k jest rzędem widma.

Znaczenie doświadczenia Younga Eksperyment potwierdził falową naturę światła i stanowił poważny argument przeciwko korpuskularnej koncepcji światła, której zwolennikiem był Isaac Newton. Po raz pierwszy eksperyment ten wykonał w pierwszych latach XIX w.