Louis Barthou, właśc. Jean-Louis Barthou (ur. 25 sierpnia 1862 w Oloron-Sainte-Marie, zm. 9 października 1934 w Marsylii) – francuski polityk z okresu Trzeciej Republiki, publicysta historyczny, premier Francji w 1913historia świata. Encyklopedia PWN. A-F tom. I, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, s. 290, minister spraw zagranicznych w rządzie Gastona Doumergue’a.
Życiorys Z zawodu był adwokatem. Od 1889 był prawicowym członkiem Izby DeputowanychJan Palmowski Słownik najnowszej historii świata 1900-2007, wyd. 2008, tom 1, s. 76, od 1894 wielokrotnie zajmował stanowiska ministerialne (m.in. w 1922 i 1926 był ministrem sprawiedliwości, w 1934 ministrem spraw zagranicznych). W 1913 pełnił urząd premiera. W 1918 został przyjęty w poczet członków Akademii Francuskiej. Od 1922 był senatorem. W 1922 był delegatem Francji na konferencję w Genewie. Był wrogo nastawiony do Niemiec. W latach 1922–1926 prezes Międzysojuszniczej Komisji Odszkodowań Wojennych, wprowadził w życie niektóre ze swych postulatów dotyczących twardej polityki wobec Niemiec. Domagał się spłaty przez Republikę Weimarską reparacji za I wojnę światową. Był zwolennikiem zbliżenia francusko-radzieckiego i przyjęcia ZSRR do Ligi NarodówSłownik historii Polski i świata, Wydawnictwo IBIS, wyd. 2013, s. 388.