Wraz z sukcesem gier projektowanym w latach 1985-1986 przez Shigeru Miyamoto, czyli Super Mario Bros., The Legend of Zelda, Metroid czy Kid Icarus, coraz więcej producentów rozważało wydawanie gier na Famicoma. Nintendo nałożyło wiele ograniczeń jak limit wydawanych tytułów, zakaz wydawania gier na inne platform czy marża za produkcję kartridża, jednak możliwość ogromnych zysków nie powstrzymała wydawców.
Takie decyzje spowodowały iż do 1987 roku w Japonii było już 12 milionów konsol. Pojawiły się przystawki jak Nintendo Family Computer Disk System wydany na przełomie lat 1985/1986, pozwalający na wydawanie gier na tańszych i bardziej pojemnych dyskietkach posiadających m.in opcję zapisu oraz możliwość kopiowania zawartości w sklepach za niewielką opłatą. Wraz z Sharp Twin Famicom (połączeniem Famicoma i Disk System) sprzedano ponad 6 milionów urządzeń. Mniej popularnym okazał się Family Computer Network System, modem wydany w 1988 roku służący za serwis informacyjny na temat m.in bieżących wiadomości, pogody, giełdy czy kodów do gier, którego posiadało tylko 130 000 osób. W 1993 roku dokonano modyfikacji w budowie i wydano tę konsolę ponownie.