Stanisław Machorski (ur. 8 maja 1807 w Czystem, zm. 21 lipca 1909 w Lisewie) – polski duchowny katolicki, proboszcz w Lisewie, działacz społeczno-narodowy w ziemi chełmińskiej.
Rodzina i wykształcenie Pochodził z rodziny chłopskiej (syn Bartłomieja i Marianny z Klusków). Utracił rodziców w 12. roku życia, jego wychowaniem zajął się stryj Franciszek (proboszcz w Kalwie pod Sztumem), który sfinansował naukę w gimnazjum w Braniewie (1821–1829). Dalsze wykształcenie Machorski zdobył w seminarium duchownym w Pelplinie. 4 listopada 1832 przyjął święcenia kapłańskie we Fromborku.
Życie kapłańskie Początkowo był wikariuszem ks. Jana Dąbrowskiego, proboszcza w Lisewie, późniejszego biskupa pomocniczego poznańskiego. W 1836 został proboszczem parafii w Lisewie i pełnił tę funkcję przez 73 lata (do końca życia). W latach 1842–1851 był jednocześnie dziekanem dekanatu chełmińskiego oraz powiatowym inspektorem szkół ludowych.