Podział thumb|Akordeon – aerofon wolny thumb|Jednostroikowy klakson używany we wczesnych samochodach – aerofon wolny thumb|Trąbka – aerofon z podgrupy labrosonów – instrumentów z wargami jako stroikami Hornbostela-Sachsa W opracowanej w 1914 przez Ericha Moritza von Hornbostela i Curta Sachsa, zrewidowanej w 2001 przez klasyfikacji naukowej aerofonom przypisany jest identyfikator główny 4 i kolejno: 41: Aerofony wolne – wibrujące powietrze nie jest ograniczone przewodem instrumentu, 411: Aerofony wolne dyslokujące powietrze – strumień powietrza uderza w ostrą krawędź lub ostra krawędź jest przemieszczana przez powietrze, 412: Aerofony wolne interrupcyjne – strumień powietrza jest periodycznie przerywany, 413: Aerofony wybuchowe – powietrze jest pobudzane do wibracji poprzez pojedyncze pobudzenie zagęszczającym powietrze uderzeniem, 42: Instrumenty dęte właściwe – powietrze wibruje wewnątrz samego instrumentu. 420: Instrumenty krawędziowe, które nie są fletami – wabiki myśliwskie na kaczki, 421: Instrumenty krawędziowe lub flety – wąski strumień powietrza jest skierowany na krawędź instrumentu dla pobudzenia słupa powietrza wewnątrz rury lub całości powietrza w jamie instrumentu, 422: Piszczałki stroikowe – słup powietrza jest pobudzany do drgań przez przerywany stroikiem napływ strumienia powietrza, 423: Labrosony
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Aerofony · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.