Według Ronalda Segala około 5,6 miliona spośród 7 milionów mieszkańców ówczesnej Hiszpanii i Portugalii przeszło do roku 1200 (bez stosowania bezpośredniego przymusu) na islamRonald Segal, Islam’s Black Slaves, Atlantic Books 2003, , s. 112..
Prześladowania mahometan i zmuszanie ich do przechodzenia na katolicyzm od czasu rozpoczęcia rekonkwisty do końca XIV wieku, co spowodowało masową ucieczkę ludności muzułmańskiej na kontynent afrykański, są uważane za bezpośrednią przyczynę zmniejszenia się liczby hiszpańskich Maurów o ponad dwie trzecie. Znacznie jednak wcześniej wyraźną oznaką ich upadku był podział kraju na liczne, a niewielkie państwa islamskie, zwane taifami, z których znaczna część powstała po upadku kalifatu kordobańskiegoA. Mackay, s. 89..
Z chrześcijańskiej enklawy w królestwie Asturii, niewielkiego wizygockiego państwa na północnym zachodzie Hiszpanii, rozpoczął się w X wieku proces spychania Maurów na południe i odbierania im kolejnych terytoriów. Nowe państwa chrześcijańskie, jak: Nawarra, Galicja, León, Portugalia, Aragonia, Katalonia, znane także jako Marca Hispanica (czyli Marchia Hiszpańska), i wreszcie Kastylia podjęły ekspansję, by w ciągu kilku stuleci skonsolidować nowe państwo hiszpańskie pod sztandarami rekonkwistyA. Mackay, s.