Kilkanaście lat później budowę kościoła ukończono w stylu barokowym. Ściany i sufit wewnątrz budowli pokrywały kunsztowne polichromie. W roku 1764, po pożarze, świątynia została odbudowana przez Stanisława Maneckiego. Niestety w 1845 roku kościół ponownie spłonął i nie był już odrestaurowywany. Kilkadziesiąt lat budowla pozostawała w stanie ruiny, a następnie została rozebrana.
W momencie gdy Wołyń znalazł się w jurysdykcji Imperium Rosyjskiego władze sprzyjały rozpowszechnieniu osadnictwa niemieckiego. Z pomocą Niemców spodziewano się uzdrowić gospodarkę rolną i przemysł. Rozkwit kolonii niemieckich przypada na lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte ХІХ wieku. W 1899 roku utworzono adiunkturę w Łucku, co wiązało się potrzebą budowy kościoła. Niebawem decyzją władz miejskich pohost kościoła karmelitów został oddany pod budowę niemieckiej świątyni ewangelickiej, która miała służyć luteranom z Łucka i okolicznych wiosek.