Szpak balijski (Leucopsar rothschildi) – gatunek średniej wielkości ptaka z podrodziny szpaków (Sturninae) w rodzinie szpakowatych (Sturnidae); jedyny przedstawiciel rodzaju Leucopsar. Zamieszkuje indonezyjską wyspę Bali, według IUCN jest krytycznie zagrożony wyginięciem.
Zasięg występowania Szpak balijski występuje endemicznie w Parku Narodowym Zachodniego Bali, znajdującym się w północno-zachodniej części wyspy Bali. W celach ochronnych introdukowany został na wyspie Nusa Penida, znajdującej się na południowy wschód od Bali.
Taksonomia Gatunek i rodzaj po raz pierwszy naukowo opisał w 1912 roku niemiecki ornitolog Erwin Stresemann na łamach „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. Jako miejsce typowe odłowu holotypu Stresemann wskazał Bubunan, na północnym wybrzeżu Bali. Holotypem była dorosła samica o numerze katalogowym 352, odłowiona 24 marca 1911 roku i znajdująca się w kolekcji Stresemanna. Gatunek monotypowy.
Etymologia Nazwa rodzajowa: leukos „biały”; ψαρ psar, ψαρος psaros „szpak”. Epitet gatunkowy jest eponimem honorującym barona Waltera Rothschilda, angielskiego ornitologa i założyciela Muzeum Historii Naturalnej w Tring.