W marcu 1943 r. ustępuje miejsca w Politycznym Komitecie Porozumiewawczym Kazimierzowi Pużakowi oraz przystępuje z grupą działaczy Polskich Socjalistów („Grupa zjednoczonych byłych organizacji Polskich Socjalistów”), Socjalistyczną Organizacją Bojową i grupą młodzieży „Płomienie” do PPS-WRN.
W marcu 1945 r. uczestniczył w konspiracyjnym posiedzeniu Rady Naczelnej PPS, pod przywództwem Zygmunta Żuławskiego brał udział w próbach połączenia z „lubelską” PPS oraz próbach zarejestrowania Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej. Ostatecznie wszedł do „lubelskiej” PPS. W kwietniu 1946 r. został dokooptowany do Rady Naczelnej. W grudniu 1947 r. na XXVII Kongresie PPS został wybrany do Centralnego Sądu Partyjnego. W latach 1946–1948 przewodniczył Radzie Wojewódzkiej WK PPS w Łodzi.
Po utworzeniu PZPR w grudniu 1948 r. pozostał jej członkiem, nie pełniąc żadnych funkcji partyjnych.
Był mężem Jadwigi z Żukowskich (1880–1962), działaczki socjalistycznej, posła na Sejm II RP, nauczycielki.
Zmarł w Warszawie.