głównym organizatorem tej montowni był por. Stefan Berent, ps. „Steb”. Broń była przystrzeliwana w wyciszonej piwnicy. Pierwsza partia prototypowa liczyła pięć egzemplarzy. Po testach Kedyw zamówił następne 1000, a później jeszcze 300. Do lipca 1944 r. wykonano 600 egzemplarzy, a w momencie wybuchu powstania warszawskiego były gotowe części następnych stu egzemplarzy. W czasie powstania Błyskawice montowano w rusznikarni na ulicy Boduena (ok. 40 szt.). Łącznie wykonano ok. 740 sztuk tego pistoletu maszynowego. Wytworzenie jednego egzemplarza zajmowało do 45 godzin, nie licząc produkcji lufy.
W wielu opracowaniach zagranicznych broń tę niepoprawnie określa bądź opisuje się jako niemiecki pistolet maszynowy dla Volkssturmu MP 3008 w odmianie produkcji firmy Blohm und VossPrzykładowo: Terry Gardner, Peter Chamberlain, Enzyklopädie deutscher Waffen 1939–1945. Handwaffen, Artilleri, Beutwaffen, Sonderwaffen, Stuttgart 2006, s. 65 i Aleksandr Żuk, Sprawocznik po striełkowomu orużju. Riewolwery, pistolety, wintowki, pistolety – pulemioty, awtomaty, Moskwa 1993, s. 586., czy niemieckie naśladownictwo stena. Także wiele opracowań zawiera ilustracje błędnie podpisane jako przedstawiające Błyskawicę, a także błędne dane dotyczące tej broniM.in. M. Adamczyk Pistolet maszynowy PM-63, Warszawa 1972;