W 1965 r. powrócił do Londynu. Chociaż rozpoczął już współpracę z London School of Economics muzyka okazała się silniejsza. W sierpniu 1966 r. dołączył do grupy Mister Head, w której grali Kevin Ayers (wokal, gitara), Daevid Allen (gitara basowa), Larry Nowlin (gitara) i Robert Wyatt (perkusja, wokal). Dzięki znajomości, William Burroughs wyraził zgodę na wykorzystanie tytułu jego powieści The Soft Machine (Delikatny mechanizm) jako nazwy zespołu.
Mike był w zespole Soft Machine od sierpnia 1966 do marca 1976 r. Odszedł z grupy i przekazał kierowanie nią Karlowi Jenkinsowi.
Po odejściu z zespołu zaangażował się w wykonanie Tubular Bells Mike’a Oldfielda w Royal Albert Hall. Wziął także udział w projekcie Davida Bedforda The Song of the White Horse dla programu artystycznego Omnibus Telewizji BBC. Napisał także muzykę do ambitnego, artystycznego filmu Riddles of the Sphinx.
W 1978 r. rozpoczął współpracę z Karlem Jankinsem w grupie Planet Earth, która nagrała album w 1978 r.
Projekt "Rollercoaster" zaowocował albumem oraz ostatnim wcieleniem grupy Soft Machine, która nagrała wtedy album Land of Cockayne, jednak już bez udziału RatlEdge’a.
Kontynuował stałą współpracę z Jenkinsem, która zaoowocowała setkami nagrań dla firmy DeWolfe. Rozpoczął komponowanie muzyki dla reklam i stał się także ich producentem.