W związku z planami otwarcia Galerii Malarstwa Polskiego dokonywane są zakupy, do kolekcji trafiają obrazy takich artystów jak: Boznańska, Brandt, Fałat, Aleksander Gierymski, Grottger, Kostrzewski, Lampi, Malczewski, Malecki, Pankiewicz, Podkowiński, Siemiradzki, Wyspiański, oraz obce: Claude Callot, Luca Giordano, Johann Liss, Pierre Mignard, Andreas Möller czy David Teniers mł. Działalność staje się coraz bardziej prężna. Następuje inauguracja Ogólnopolskiego Przeglądu Filmów o Sztuce; w 1968 w sześćdziesiątą rocznicę powstania Muzeum udostępniono stałe ekspozycje: historyczną, etnograficzną i galerię malarstwa polskiego. Wciąż trwały starania o pozyskanie na cele muzealne dawnego Pałacu Biskupów Krakowskich. thumb|250px|Pałac biskupi – plafon, (XVII - XVIII w.) W 1971 Uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej przekazano Muzeum Świętokrzyskiemu w Kielcach zespół pałacowy wraz z przynależnymi budynkami. Ale na życzenie władz miejskich i wojewódzkich w bardzo krótkim czasie, bo w osiem miesięcy, ma zostać otwarta stała ekspozycja w pałacu. Przestrzeń 1306,5 m zostaje zagospodarowana, a podczas uroczystego otwarcia, z ust Profesora Stanisława Lorentza pada określenie „kielecki Wawel”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Muzeum Narodowe w Kielcach · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.