przyjęli nazwę Orientacji Poetyckiej Hybrydy, a jeszcze później – poetów Nowej Fali.
Idee programowe Tekstami programowymi grupy były artykuły opublikowane w 1957 roku:
Zamiast manifestu (tekst redakcyjny), nr 2 czasopisma. Zadania młodych twórców Leszka Szymańskiego, z numeru 9. Przeciw pedantom Mariana Ośniałowskiego, nr 10 pisma.
Artykuły te jednak miały charakter ogólny, sloganowy, mówiono o pomocy sztuki w budowie socjalizmu, demokratyzacji. Kładziono nacisk na skupieniu wokół czasopisma nowych, młodych twórców. Padały stwierdzenia o uczciwości wobec siebie, swojej sztuki i społeczeństwa, konieczności przestrzegania zasad moralności i etyki. Jednocześnie nie sformułowano żadnych założeń estetycznych i artystycznych, a nawet wywyższano indywidualizm.
Pokolenie 1956 Już po rozpadzie grupy, skupionej wokół „Współczesności” na łamach tego czasopisma zaczęły pojawiać się artykuły, które przez wiele następnych lat stały się przyczynkiem do gwałtownych polemik;