w tym okresie wykładał też kompozycję podczas letnich kursów muzycznych w Dartington's Summer School of Music. W 1963 uzyskał niemieckie obywatelstwo. W latach 1967–1970 wykładał dyrygenturę w salzburskim Mozarteum oraz w Konserwatorium w Rotterdamie. W 1970 uzyskał także obywatelstwo miasta Darmstadt (lecz nigdy nie zrezygnował z włoskiego obywatelstwa na rzecz niemieckiego). W 1971 i 1972 był dyrektorem Berkshire Music Center (Tanglewood MA, USA). W 1971 został dyrygentem mediolańskiej orkiestry RAI. Zmarł w 1973 w Darmstadt podczas prac nad Peleasem i Melizandą Debussy’ego.
W następnym roku Pierre Boulez napisał dla niego Rituel in Memoriam Bruno Maderna.
Twórczość Concerto per due pianoforti e strumenti (1947–1948) – inspirowany Bartókiem Studi per Il Processo di Franz Kafka(1950) – muzyka sceniczna Quartetto per archi in due tempi (1955) – wpływ serializmu Notturno (1956) i Continuo (1958) – elektroakustyczne dzieła na taśmęPowstały przy udziale technika Marino Zuccheriego.