Kochanowskiego, Reja, Trzecieckiego, Papiockiego i Sępa Szarzyńskiego
Portret Stanisława Pszonki wykonał w formie stalorytu w 1837 r. Leonard Chodźko jako monumentalne dzieło La Pologne wydane w latach 1836–1837 w Paryżu. Praca ta miała na celu przybliżyć zachodniemu czytelnikowi historię i kulturę Polski. Stanowiła wizytówkę polskiej emigracji po Powstaniu listopadowym. Uwiecznił go też Jan Matejko, tworząc wielofigurową kompozycję (obraz olejny Rzeczpospolita Babińska, oraz w 1881 r. staloryt Antoniego Oleszczyńskiego, pochodzący z wydawnictwa Variétés polonais (Rozmaitości polskie), które ukazały się tamże w latach 1832–1833.
Nagrobek Stanisława Pszonki, autorstwa anonimowego poety, przytacza Sarnicki w tych słowach:
Plurima si unquam debet Respublica Pszonkae.
Debet in hac viridi qui requiescit humo,
Namque sodalitinm sanxit fundamina cujus,
Conficti absque dole sunt fuerantque tales.
Cresce sodalitium, quod si tibi nostra probantur
Carmina, me graemio jungito quaeso tuo.
Bibliografia