46, Сборник Русского исторического общества, t. 47,Petersburg 1885, s. 272..
Był członkiem sprzysiężenia, przygotowującego wybuch insurekcji kościuszkowskiej na LitwieBartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 117.. W insurekcji kościuszkowskiej wszedł do Rady Najwyższej Tymczasowej w Wilnie, a następnie do Deputacji CentralnejKronika powstań polskich 1794-1944, Wydawnictwo Kronika, Warszawa, , s. 31, 36.. Kierownik Wydziału Skarbu Deputacji Centralnej Wielkiego Księstwa Litewskiego w powstaniu kościuszkowskim w 1794 rokuBartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 139.. Po upadku powstania ukrywał się w lasach. W listopadzie 1794 roku został wzięty do niewoli i umieszczony w areszcie domowym, z którego został zwolniony na rozkaz Katarzyny II. Następnie wiódł życie ziemiańskie. Wzmianka o nim znajduje się w Panu Tadeuszu (Ks. I w. 790).
Przypisy
Bibliografia Ł. U. Marakou, Represawanyja literatary, nawukowcy, rabotniki aswiety, gramadskija i kulturnyja dziejaczy Białarusi, 1794-1991. Enc. dawiednik. U 10 t, T. 1. – Mn:, 2003.