Joachim Franciszek Humbert Hohenzollern, niem. Joachim Franz Humbert von Preußen (ur. 17 grudnia 1890 w Poczdamie, zm. 18 lipca 1920 tamże) – książę Prus.

Życiorys Urodził się jako najmłodszy syn cesarza Wilhelma II i jego pierwszej żony cesarzowej Augusty Wiktorii. Dzieciństwo i młodość spędził wraz z rodzeństwem w Pałacu Sanssouci. Pierwsze nauki pobierał od prywatnych nauczycieli podczas pobytu w Domu Książęcym w Plön. Po ukończeniu nauki rozpoczął szkolenie wojskowe. Otrzymał stopień porucznika 1 Pułku Piechoty Gwardii (niem. 1. Garde-Regiment zu Fuß). Podczas I wojny światowej w randze kapitana brał udział w walkach na froncie wschodnim. Został ranny we wrześniu 1914 w bitwie nad Jeziorami Mazurskimi.

Podczas powstania wielkanocnego w Dublinie (Irlandia), w 1916 roku niektórzy republikańscy przywódcy zastanawiali się nad osadzeniem go na tronie niezależnej Irlandii. Po abdykacji ojca w 1918 roku i nieudanym Puczu Kappa w 1920 roku, Joachim nie mógł pogodzić się ze swoim nowym statusem i wpadł w głęboką depresję, która doprowadziła go do samobójstwa. Zastrzelił się 18 lipca 1920 rokuMartha Schad, Hohenzollernowie, Warszawa 2004, s. 65.. Jego potomkiem jest m.in. Jerzy Romanow.