Równocześnie należał od 1905 roku do tajnej Ligi Narodowej w Galicji i Komitetu Krajowego Ligi Narodowej.

I wojna światowa Po wybuchu I wojny światowej, wszedł jako przedstawiciel SD-N do sekcji zachodniej Naczelnego Komitetu Narodowego, obejmując funkcję sekretarza generalnego. Był przeciwnikiem wciągania w akcje antyrosyjskie polskiego społeczeństwa Królestwa Polskiego. Sprzeciwiał się składaniu przez legionistów przysięgi według roty dla austriackiego pospolitego ruszenia. Jego wielkim politycznym wrogiem był Ignacy Daszyński.

Po ustąpieniu z NKN Rozwadowski wyjechał do Wiednia, musiał stamtąd jednak uciekać przed władzami austriackimi. Na wiosnę 1915 roku wraz z rodziną znalazł schronienie w Szwajcarii. We wrześniu 1915 założył tam wraz z Erazmem Piltzem, Marianem Seydą oraz Aleksandrem Skarbkiem Centralną Agencję Polską w Lozannie. W listopadzie 1915 roku Rozwadowski wszedł do tajnego Koła Politycznego, stworzonego przez polityków SD-N i Stronnictwa Polityki Realnej z zadaniem kierowania całością polskiej polityki na zachodzie.

Wspólnie z Seydą Rozwadowski powołał w 1916 roku na emigracji Komitet wydawnictwa Encyclopedie Polonaise we Fryburgu, którego celem było rozpowszechnianie wiedzy o Polsce na zachodzie.