Nocą, Jezus na wieczerzy z apostołami zapowiada zdradę Judasza, zaparcie się Piotra i porzucenie reszty, lecz obiecuje swój powrót. Judasz wydaje go Kajfaszowi, czując, że jeśli Jezus poczuje osobiście rzymski terror, użyje swej mocy. Aresztowany w Getsemani Jezus staje przed Kajfaszem, oskarżony o bluźnierstwo i bunt, a potem przed Piłatem, którego nie interesują zarzuty religijne, lecz poważnie traktuje te o bunt. Lucjusz zapewnia, że Jezus nigdy nie nawoływał do przemocy. Nieprzekonany Piłat odsyła Jezusa do Antypasa, który nie widzi w nim żadnej winy. Piłat wciąż uważa Jezusa za zagrożenie, skoro jest w stanie wpłynąć na rządzących. Piłat, dzięki zwyczajowi ułaskawienia więźnia wybranego przez tłum, puszcza niedowierzającego Barabasza kosztem Jezusa.
Skazany na ukrzyżowanie Jezus prowadzi swój krzyż wraz z złodziejami, Dyzmą i Gestasem, na miejsce ich egzekucji. Świadkami jego śmierci są Jan, Maryja, Lucjusz, opłakująca Klaudia i współczujący Barabasz. Judasz widząc, że nawet w obliczu tortur i śmierci Jezus był wierny swoim przekonaniom, żałuje zdrady i popełnia samobójstwo poprzez powieszenie się na drzewie. Gdy niebo się ściemnia, Lucjusz uważa Jezusa za autentycznego chrystusa. Po śmierci Jezus zostaje złożony w grobie, przy którym czuwa Magdalena. Po trzech dniach grób jest się pusty.