Poszerzenie traktatu Umowa została poszerzona 29 lipca 1922, w wyniku czego zacieśniono współpracę w sprawach wojsk pancernych. Układ ten otwierał drogę do pełnej współpracy gospodarczej oraz politycznej Rosji i Niemiec. Pod koniec lipca 1923 ambasador – już wtedy ZSRR – w Niemczech Nikołaj Krestinski prowadził na ten temat rozmowy z ówczesnym kanclerzem Niemiec Wilhelmem Cuno. Postanowienia traktatu po utworzeniu ZSRR w grudniu 1922 rozciągnięto na wszystkie republiki ZSRR. Traktat ten został poszerzony układem berlińskim w 1926. Był on przedłużany w latach 1931 i 1933.
Reakcja innych państw Państwa zachodnie były oburzone postawą Niemiec i poczytywały układ za zdradę. Niezadowolenie panowało również w Polsce, gdzie zasadnie obawiano się, że następstwem układu może być wspólna polityka radziecko-niemiecka wobec Polski. W formalnych stosunkach Polski z jej dwoma wielkimi sąsiadami początkowo bezpośrednio po podpisaniu układu zmian jednakże nie było.
Zobacz też traktaty w Rapallo traktaty z Locarno pakt o nieagresji pakt Ribbentrop-Mołotow
Przypisy