Charakterystyka Raport stwierdził, że w okresie od listopada 1918 do sierpnia 1919 na terenach polskich miało miejsce osiem większych ekscesów antyżydowskich (wymienionych w porządku chronologicznym): w Kielcach (czterech Żydów zabitych, wielu rannych), we Lwowie (sześćdziesięciu czterech Żydów zabitych, poważne zniszczenia), Pińsku (trzydziestu pięciu rozstrzelanych po krótkiej dyskusji, bez żadnego sądu), Lidzie (30 Żydów zabitych), Wilnie (około sześćdziesięciu pięciu Żydów straciło życie), Kolbuszowej (ośmiu Żydów zostało zabitych), Częstochowie (pięciu Żydów, w tym spieszący na ratunek jednego z rannych lekarz, zostało śmiertelnie pobitych, wielu rannych) i Mińsku (trzydziestu jeden Żydów zabitych). W sumie śmierć poniosło w nich ok. 280 osób. Raport podkreślił, że władze polskie, szczególnie wyższego szczebla – wojskowe i cywilne – nie były inicjatorem zajść, przeciwnie, starały się je poskromić.