Wyprawa wojsk francuskich do Rosji w 1812 zakończyła czasy potęgi Napoleona w Europie. O dalszych losach ziem polskich radzono na kongresie wiedeńskim w 1814 i 1815. Omawiano wówczas problemy związane ze zmianami granic państwowych. Decydującą rolę podczas kongresu odegrał car Aleksander I. Zaproponował utworzenie z terenów byłego Księstwa Warszawskiego – Królestwa Polskiego (zwanego później Kongresówką). Liczyło ono 127 tysięcy km² i 3,3 miliona mieszkańców. 27 listopada 1815 car nadał Królestwu konstytucję, w której tworzeniu pomagał mu Polak – książę Adam Jerzy Czartoryski. Do jednych z najważniejszych postanowień w niej zawartych należały: związanie Polski z Rosją poprzez osobę cara, który był jednocześnie królem Polski zapewnienie wolności osobistej i majątkowej obywatelom rozporządzenie o posługiwaniu się językiem polskim w urzędach.