Piotrkowska Kolej Wąskotorowa (także Piotrkowska Kolej Dojazdowa, kolej piotrkowska, kolej sulejowska) – zlikwidowana kolej wąskotorowa funkcjonująca w latach 1902–1991 głównie w celu usprawnienia transportu wapna z Sulejowa do Piotrkowa Trybunalskiego, oraz w latach 1991–2004 jako kolej turystyczna z ruchem nieregularnym.
Historia Pierwsze plany budowy kolei wąskotorowej z Piotrkowa do Sulejowa powstały w 1895 roku; związane były z tym, iż transport wapna do stacji Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej powodował duży ruch na drodze między dwiema miejscowościami, która była już i tak w złym stanie. Hrabia Stanisław Józef Psarski, który był głównym inicjatorem powstania kolei, otrzymał zezwolenie na jej budowę w 1896 roku; projekt zatwierdzono na przełomie 1898 i 1899 roku. Po 22 miesiącach budowy, pierwszy pociąg relacji Piotrków – Przygłów wyruszył 5 października 1902 roku; pierwszy przejazd na pełnej trasie miał miejsce 16 listopada, co jest uważane za datę otwarcia kolei. W historii funkcjonowania kolei powstawały plany jej rozbudowy – rozważano budowę linii z Sulejowa do Żarnowa, Paradyża i Końskich (1910 rok) oraz tzw.