William Francis Buckley (ur. 30 maja 1928 w Medford, zm. 3 czerwca 1985 w Libanie) – oficer Amerykańskich Sił Zbrojnych (podpułkownik), pracownik wywiadu, szef placówki Centralnej Agencji Wywiadowczej w Bejrucie, jeden z najlepszych ekspertów tej agencji w dziedzinie zwalczania terroryzmu. Porwany w Bejrucie przez Islamski Dżihad 16 marca 1984, przesłuchiwany i poddawany torturom przez ponad rok, został zamordowany w czerwcu 1985 przez porywaczy, którzy jego śmierć określili jako zemstę za atak izraelski na obiekty OWP w Bejrucie.
Służba wojskowa William Buckley zaciągnął się do Sił Lądowych Stanów Zjednoczonych dwukrotnie – w czerwcu 1945 tuż przed zakończeniem II wojny światowej i czerwcu 1951. Awansowany do stopnia podporucznika walczył w wojnie koreańskiej, podczas której został dwukrotnie ranny. Za udział w walkach został odznaczony Srebrną Gwiazdą. Służba w wywiadzie Karierę w Centralnej Agencji Wywiadowczej (CIA) rozpoczął w 1954, służąc jeszcze w US Army. Po pomyślnym przejściu testów psychofizycznych, stosowanych wówczas przy rekrutacji tajnych agentów w Langley, skierowany do ośrodka szkoleniowego specjalnej techniki walki w Forcie Bragg w Karolinie Północnej.