Blaise Pascal w wieku 32 lat doznał mistycznego przeżycia. W jego następstwie porzucił nauki ścisłe, poświęcając się filozofii, teologii i pisarstwu. Z tego okresu życia Pascala pochodzą jego dwa najbardziej znane dzieła: Prowincjałki i Myśli (fr. Pensées). Opisał w nich m.in. zakład Pascala – argument za wiarą religijną, który nie broni wprost jej prawdziwości w klasycznym sensie. Jako teolog katolicki przedstawiał jansenizm – surową odmianę augustynizmu, bliską kalwinizmowi, potem potępioną przez Kościół katolicki. Pascal bywa nazywany fideistą i irracjonalistą – tak jak inni janseniści – oraz prekursorem kierunków filozoficzno-literackich XIX i XX wieku jak egzystencjalizm i intuicjonizm filozoficzny.

Przez całe życie borykał się z problemami zdrowotnymi; zmarł w wieku 39 lat.

Młodość, edukacja i wynalazki Urodzony w Clermont we Francji Blaise Pascal stracił matkę, Antoinette Begon, w wieku trzech lat. Jego ojciec Étienne Pascal (1588–1651), który również interesował się nauką i matematyką, był miejscowym sędzią oraz członkiem „noblesse de robe” („młodej szlachty”). Pascal miał dwie siostry, młodszą Jacqueline i starszą Gilberte.

Był niezwykle uzdolnionym dzieckiem, wyedukowanym przez ojca.