krawędzi dłoni, od nasady dłoni w stronę opuszka palca małego.
Znaki polskie Ą, Ę, Ć, Ń, Ó: mała pionowa kreseczka (jak przecinek) w miejscu danej litery Ł: długa linia jak przy L, ale rysowana w odwrotnym kierunku, od nasady dłoni do opuszka palca, Ś: kółko jak S + mała pionowa kreseczka na środku dłoni Ź: linia skośna jak Z + mała pionowa kreseczka na środku dłoni Ż: linia skośna jak Z + kropka na środku dłoni
Dwuznaki CH: dwie linie skośne, jak duże X, przecinające się na środku dłoni SZ: ściśnięcie równocześnie wszystkich palców oprócz kciuka (dużo palców, jak szkoła) CZ: postawienie równocześnie dwóch punktów u nasady dłoni, w miejscu C RZ: pociągnięcie wszystkimi palcami od nasady palców do nasady dłoni DZ: połączenie D z Z, ale bez odrywania dłoni, zbliżone do litery alfa
Sygnały Praktycznym i zwykle stosowanym wzbogaceniem komunikacji za pomocą lorma są sygnały umowne dotyczące określonych sytuacji, np. prośba „teraz nie mów” wyrażana jest gestem położenia dłoni na plecach głuchoniewidomego oraz skróty literowe lub gestowe dotyczące często powtarzających się słów czy okoliczności.