W okresie okupacji hitlerowskiej działał w Stronnictwie Narodowym i Narodowej Organizacji Wojskowej. Był pracownikiem referatu reportażowego Sekcji Polskiego Radia Delegatury Rządu na KrajWaldemar Grabowski, Polska Tajna Administracja Cywilna 1940–1945, Warszawa 2003, s. 230.. Był redaktorem naczelnym organu NOW „Walki”. Jako żołnierz Batalionu „Gustaw” brał udział w powstaniu warszawskim. Po upadku powstania został więźniem obozów jenieckich, m.in. oflagu II D Gross Born (Borne Sulinowo-Kłomino) i stalagu X B w Sandbostel.

Po II wojnie światowej zdecydował się na emigrację do Londynu, gdzie publikował swoje artykuły w „Myśli Polskiej”, „Orle Białym” i in. W 1952 został publicystą radiowym w Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa, gdzie prowadził audycję Odwrotna strona medalu, w której polemizował z komunistyczną propagandą. Podpisał list pisarzy polskich na Obczyźnie, solidaryzujących się z sygnatariuszami protestu przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (List 59)„Kultura” 1976/03/342 Paryż 1976, s. 34.. Był przeciwnikiem linii politycznej i redakcyjnej Jana Nowaka-Jeziorańskiego oraz Jadwigi Mieczkowskiej, czemu dał wyraz m.in. w rozmowach przeprowadzanych w Monachium z oficerami Wojskowej Służby Wewnętrznej PRL.