120px|thumb|Arcyksiążę Leopold Salwator 13 pułk artylerii haubic () – oddział artylerii polowej cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku W 1871 roku pułk został przeniesiony z Wiener Neustadt do Lublany ().
W 1883 roku pułk otrzymał nową nazwę wyróżniającą „Węgierski i chorwacki” ().
W 1888 roku pułk został przeniesiony z Lublany do Karlovaca ().
W 1889 roku sztab pułku razem z 1. Dywizjonem stacjonował w Zagrzebiu (), 2. Dywizjon w Krapinie, a 36. Dywizjon i depot kadry zapasowej w Karlovacu.
W 1914 roku pułk stacjonował w Zagrzebiu na terytorium 13 Korpusu i wchodził w skład 13 Brygady Artylerii Polowej, ale pod względem taktycznym został podporządkowany komendantowi 36 Dywizji Piechoty.
Święto pułku obchodzono 3 lipca, w rocznicę bitwy pod Sadową stoczonej w 1866 roku, w trakcie wojny prusko-austriackiej.
Skład Dowództwo 4 x bateria po 6 haubic M99Od 1914 roku przestarzałe haubice M99 wymieniano na nowoczesne 10 cm Feldhaubitze M.14..
Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: FML Johann Nepomuk von Vernier de Rougemont et Orchamps (1854 – †28 III 1875), FML Leopold Hofmann von Donnersberg (1875 – †14 VI 1880), FML Otto von Hartlieb (1880 – †10 VI 1888), FZM książę Rudolf von Lobkowitz (1889 – †9 IV 1908), arcyksiążę, generał pułkownik (od 1910).