Po debiutanckim występie odbyli krótką trasę koncertową po Berlinie Zachodnim w ramach festiwalu Schwarze Tage. Po powrocie do kraju zaczęli nagrywać następne utwory, wszystkie w poetyce zgrywy i parodii atmosfery schyłkowego PRL. Nagrania zrealizowali w Izabelin Studio. Pierwsza płyta pt. Z partyjnym pozdrowieniem. 12 hitów w stylu lambada hardcore ukazała się nakładem Polskich Nagrań w październiku 1990, już w zmienionych warunkach ustrojowych, czego dowodem był zarówno tytuł, jak i okładka autorstwa Piotra Łopatki – portret Lenina z punkowym „irokezem”. Płyta przyniosła następne przeboje grupy: „Piosenkę góralską”, inspirowaną działaczami ZOMO, którzy pacyfikowali demonstracje antyrządowe, i „Berlin Zachodni”, stanowiące reminiscencje z pierwszych występów zespołu na Zachodzie. Piosenki dotarły odpowiednio do drugiego i czwartego miejsca Listy przebojów Programu Trzeciego. Na płycie znalazła się też m.in. „Ballada o smutnym skinie”, ośmieszająca kontrkulturę skinheadów, która miała premierę na festiwalu w Jarocinie w 1990 r.. Po nagraniu pierwszej płyty niezależna grupa twórcza Garaż-film nakręciła film Broń chemiczna, poświęcony twórczości zespołu. Jeszcze w 1990 r. muzycy odbyli wspólną trasę koncertową po Niemczech i Austrii z zespołem Memento Mori. W 1991 r.