Władze PRL zdecydowały się oskarżyć Kozłowskiego, Tworkowską, Szymborskiego i Karpińskiego o czyn z art. 5 małego kodeksu karnego, tj. wejście w porozumienie z obcą organizacją w celu działania na szkodę Państwa Polskiego, a Szpakowską o czyn z art. 23 § 1 mkk, tj. rozpowszechnianie fałszywych wiadomości mogących wyrządzić szkodę Państwu Polskiemu. Procesowi nadano stosunkowo duży rozgłos, aby skompromitować środowisko paryskiej „Kultury”, rozpoczął się 9 lutego 1970, wyrok wydano 24 lutego 1970. Sąd skazał Kozłowskiego na 4,5 roku więzienia, Karpińskiego na 4 lata więzienia, Szymborskiego i Tworkowską na 3 i pół roku więzienia, Szpakowską na 3 lata więzienia. Wyroki obniżono następnie po rozpoznaniu rewizji przez Sąd Najwyższy – Maciejowi Kozłowskiemu do 3 lat, Jakubowi Karpińskiemu do 2 lat i 8 miesięcy, Marii Tworkowskiej do 1 roku i 9 miesięcy, Krzysztofowi Szymborskiemu do 2 lat i 4 miesięcy, Małgorzacie Szpakowskiej do 1 roku i 6 miesięcy. Wyroki te skrócono następnie wobec zastosowania amnestii uchwalonej "z okazji 25 lecia PRL" (ustawa z 21 lipca 1969). Jako ostatni więzienie opuścili Karpiński – w czerwcu 1971, Kozłowski – we wrześniu 1971.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sprawa taterników · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.