Ceną za ustąpienie z nowo zdobytej dzielnicy, była wypłata dużej sumy posagowej, w wysokości 8 tysięcy grzywien srebra, która należała się Bolesławowi jeszcze od Wacława II. Sumę tę książę wrocławsko-legnicki, otrzymał z rąk Mikołaja Opawskiego, pragnącego odzyskać swoje władztwo. thumb|XIX w. rekonstrukcja tumby Bolesława w Lubiążu (dziś w Muzeum Narodowym we Wrocławiu) thumb|Pieczęć konna Bolesława III Rozrzutnego z 1337
Szerokie horyzonty polityczne Bolesława III, odbijały się mocno na ojcowiźnie, której finanse były w znacznej mierze marnotrawione na utrzymanie znaczącej pozycji księcia. W 1311 pod presją niezadowolonych z takiego obrotu sprawy możnych, Bolesław został zmuszony do podziału dzielnicy między siebie i dwóch młodszych braci: Henryka VI i Władysława. Księstwo miało być wówczas podzielone na części: wrocławską, legnicką i brzeską. Zdecydowanie najmniej zasobnym był dział brzeski, który miał być jednak spłacony z pozostałych dwóch dzielnic sumą 50 tys. grzywien. Pierwszym, który wybierał, był Bolesław III i jego decyzja otrzymania najmniejszego i najmniej zasobnego księstwa brzeskiego, zaskoczyła wszystkich. Prawdopodobnie, Bolesław chciał kontynuować swą, prowadzoną dotąd z wielkim rozmachem, politykę, a do tego potrzebował pieniędzy.