Bałuty – do 31 grudnia 1992 r. dzielnica Łodzi. Bałuty były drugą, co do wielkości, dzielnicą: obejmują pow. 78,9 km². Zamieszkuje je największa liczba ludności w stosunku do pozostałych dzielnic – ok. 191,6 tys. mieszkańców. Obszar współczesnych Bałut jest aktualnie znacznie większy niż teren pierwotnej historycznej dzielnicy.
Historia Pierwotnie niezabudowany teren Bałut należał do folwarku Augusta Zawiszy, który w połowie XIX wieku zaczął dzielić go na parcele budowlane. W 1875 roku sporządzono plan parcelacji terenów, wytyczono rynek i kilka ulic. Dwie z nich były przedłużeniem łódzkich ulic - Zgierskiej oraz Łagiewnickiej. Pierwotny proces kolonizacji osady fabrycznej Bałuty zakończył się w 1872 roku. Pierwszym zanotowanym osadnikiem tzw. Bałut Nowych był Gustaw Sterzel, lekarz miejski z Łodzi, wyznania ewangelickiego. Po 10 latach mieszkało tam już 1468 osób, z czego 470 było Żydami, 466 - katolikami, 372 - ewangelikami oraz 160 było innego wyznania.