thumb|200px|right|Nity „klasyczne” thumb|200px|right|Nity zrywalne thumb|200px|Nity rozchylne thumb|Korozja połączenia nitowanego blachNit – metalowy element konstrukcyjny używany przy nitowaniu, czyli łączeniu ze sobą płaskich elementów np. fragmentów blach, skór, tworzyw sztucznych. Nity pracują zwykle na ścinanie.

Klasyczny nit ma postać krótkiego pręta, zakończonego z jednej strony występem zwanym łbem, a z drugiej strony, przeciwnej do łba, zakuwką – częścią zasklepianą przy nitowaniu. Nitowanie było dawniej – przed opanowaniem spawania – powszechnie używane przy przy budowie mostów, statków (np. do budowy Titanica użyto ponad trzech milionów nitów), pojazdów szynowych, maszyn czy innych konstrukcji, w których wymagane było łączenie metali. Proces nitowania polegał na zabiciu gorącego nitu młotem tak, by wypełnił on przygotowany wcześniej otwór w dwóch fragmentach poszycia.

Obecnie klasyczne nitowanie stosowane jest rzadko, w latach 40. XX wieku zostało wyparte przez spawanie. Rozpowszechniło się natomiast, ze względu na łatwość wykonania i niską cenę, nitowanie rurkowymi nitami zrywalnymi. Nit taki ma postać rurki z grzybkowatym łebkiem, przez którą przetknięty jest pręcik.